<!-- --><!-- --><style type="text/css">@import url(http://www.blogger.com/static/v1/v-css/navbar/697174003-classic.css); div.b-mobile {display:none;} </style> </head><body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener("load", function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <iframe src="http://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID=11312049&amp;blogName=It+is+what+it+is...&amp;publishMode=PUBLISH_MODE_BLOGSPOT&amp;navbarType=BLACK&amp;layoutType=CLASSIC&amp;searchRoot=http%3A%2F%2Fjoelhjalta.blogspot.com%2Fsearch&amp;blogLocale=en_US&amp;homepageUrl=http%3A%2F%2Fjoelhjalta.blogspot.com%2F" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" frameborder="0" height="30px" width="100%" id="navbar-iframe" allowtransparency="true" title="Blogger Navigation and Search"></iframe> <div></div>













Í prófíl er skófíl sem aldrei fyrr. Holla!
En hann heitir Jóel.


Picture:
threadless
Coder:
baby.pooh
Coder Blog:
here

Monday, January 22, 2007

Ég er í undarlegri stöðu þessa dagana. Vinnan er óánægð með mig. Ja hérna. Ég er búinn að slaka soldið á undanfarið sökum mikils leiða og kjallinn fékk skriflega áminningu. Ja hérna. Þetta eru nýjar slóðir fyrir mig. Svo er maður líka baktalaður hægri vinstri. Reyndar af manneskju sem gerir það um flesta en samt! Skrítin tilfinning.
Í fyrramálið ætla ég að segja upp. Ekki útaf neinu öðru en bara að mér leiðist vinnan. Síðan vinn ég bara frestinn á fullu og hætti ekki í neinni skömm. Þetta er ekkert mál. Ég ætla að skella með qouti til að setja þetta í gott samhengi. Laters...


Far better it is to dare mighty things, to win glorious triumphs even though checkered by failure, than to rank with those poor spirits who neither enjoy nor suffer much because they live in the gray twilight that knows neither victory nor defeat.
Theodore Roosevelt (1858 - 1919)


posted at 11:50 AM
Tuesday, January 16, 2007
Ég sá ísbjörn í vinnunni í dag. Hann dólaði sér yfir planið hjá okkur eins og hann ætti heima rétt hjá. Kuldinn og nottla snjórinn tröllríða öllu núna en það er bara hressleiki. Hressleiki minn er svo gríðarlegur að enginn veit hvað fær hann bugað.
Ég missti reyndar af vinnu í dag sem ég var mjög spenntur fyrir en svona er þetta bara. Það var smá sjokk enda aldrei gerst ádur en viti menn! Lo and behold! Eins og oft áður setti pabbi þetta í samhengi og maður er ekkert að staldra við slík smátriði. Ég er líka með svo fáranlega góða kærustu að ég hef varla neitt fyrir því að vera til lengur. Jæja...


posted at 12:01 PM